مثل ِ درخت در شب ِ باران

Friday, November 12, 2010

در گريز از خويشتن، پيوسته مى كاهم



هيچ مى دانى چرا، چون موج
در گريز از خويشتن، پيوسته مى كاهم؟

 زان كه بر اين پرده ى تاريك
  اين خاموشى ِ نزديك
آنچه مى خواهم نمى بينم
و آنچه مى بينم نمى خواهم.
               
 

Posted by sara at 9:58 AM
Labels: ,

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)