مثل ِ درخت در شب ِ باران

Monday, November 5, 2012

و ما سر تا پا آرامشیم


بزرگراهی که از کنارمان می‌گذرد با تمام ِ آدم‌هایش محو می‌شود. دیگر هیچ اهمیتی ندارد که زمین زیر پایم باز هم بچرخد یا نه؛ زمان می‌میرد و تمام دنیا دست ِ من است که در آغوش ِ دستِ خوب تو آرام گرفته.

1 comment: